Van doktersassistent naar verzorgende: Marit heeft een oriëntatiebaan

Marit van Meeteren was doktersassistente op de polikliniek van de gynaecologie-afdeling in het MC Zuiderzee-ziekenhuis in Lelystad. Toen dat failliet ging, vroeg ze zichzelf af: wat wil ik? “Werken met mensen vind ik ontzettend leuk en toen ik zag dat Woonzorg Flevoland werknemers zocht dacht ik: dat kan ik ook.” Een maand later kon Marit aan de slag in een ‘oriëntatiebaan’ als verzorgende bij woonzorglocatie de Uiterton in Lelystad. Eerst om te oriënteren, en als het bevalt gaat ze een opleiding tot verpleegkundige volgen. “Maar ik weet al: dit is het voor mij, en ik hier wil ik in verder.”

“Ik loop nu eerst mee op de afdeling, als extra medewerker naast de collega’s. Zo kan ik ervaren hoe het is om als verzorgende te werken en Woonzorg Flevoland ziet of ik geschikt ben voor het werk. Het is de bedoeling dat ik alleen meekijk, maar alleen kijken: dat kan ik niet. Ik wil graag meehelpen en de handen uit de mouwen steken. Dus dat doe ik dan ook. Ik help bijvoorbeeld ’s ochtends de bewoners uit bed te halen voor het ontbijt. Het team waarin ik werk is erg leuk en de mensen die er wonen zijn heel lief. Omdat de cliënten langere tijd wonen is het, ondanks de dementie, mogelijk om een band met ze op te bouwen.”

“Wat me aanspreekt aan Woonzorg Flevoland, is dat de organisatie dezelfde visie over zorg heeft als ik. Belevingsgericht werken spreekt me aan. Een cliënt is een mens, en zo moet je met iemand omgaan en het diegene zo comfortabel mogelijk maken. Na deze periode krijg ik, als alles goed gaat, een leerlingencontract en wil ik daarnaast de opleiding tot verpleegkundige doen. De medische handelingen vind ik namelijk erg interessant. Ik heb nu ook wel kennis over het inbrengen van een katheter, maar ik heb het nooit hoeven doen.”

“De communicatie met mensen met dementie is moeilijker, maar dat maakt het juist leuk”

“De ouderenzorg is uitdagend. Communiceren met iemand met dementie is namelijk moeilijker. Maar die uitdaging maakt het voor mij juist leuk. Ik zoek naar andere manieren om te communiceren. Op de afdeling is er een dame die niet goed meer kan praten. Laatst was ik voor deze bewoner de enige bekende in de huiskamer. Zij hield me vast, omdat ze wilde dat ik bij haar bleef. Als ik wegliep werd ze onrustig. Ondanks de dementie en de lastigere communicatie, kon ik haar dus wel rust bieden. En dat is fijn. Ze wist: ‘Marit is er, dan is het goed.’”

“Werken in de zorg is zoveel meer dan billen wassen”

“Iemand verzorgen alsof het één van mijn eigen ouders is en persoonlijke aandacht geven, dat vind ik heel waardevol om te doen. De avonddiensten vind ik het leukst. Ik merk dan of iemand een goede dag heeft gehad of niet, en het is prettig om te zien dat ze een fijne dag hebben gehad. Sommigen zijn zenuwachtig of angstig, en het is dan de kunst om iemand dan rustig naar bed te brengen. Werken in de zorg is zoveel meer dan ‘billen wassen’, het vooroordeel wat er wel eens is over dit vak. Je kunt mensen echt helpen en hun dag misschien iets beter maken. Het is niet leuk om weg te gaan uit je eigen omgeving en ergens anders te gaan wonen. Je voelt je als cliënt waarschijnlijk afhankelijk en hulpeloos. De bewoners zijn echt overgeleverd aan onze zorg. Maar als het mij lukt om het leven van de bewoners iets prettiger te maken, dan is dat fijn.”

Inmiddels heeft Marit een contract gekregen en volgt zij via de klas ‘vraaggestuurd onderwijs’ een opleiding tot verpleegkundige.