Contactverzorgende Tony en mevrouw Nieswaag over het werk van de thuiszorg

Tony Zebregs is contactverzorgende in het PG+-team van de thuiszorg (gespecialiseerd in dementiezorg) van Woonzorg Flevoland. Zij komt drie keer per week bij mevrouw Nieswaag om haar onder andere te helpen met haar oogdruppels of wondverzorging. Daarnaast hebben ze ook altijd gezellig contact. Het klikte namelijk vanaf de eerste ontmoeting, vertelt mevrouw Nieswaag.

“Ik weet niet waarom, maar ik vond Tony gelijk aardig.” “Bij mevrouw Nieswaag kom ik nooit weg,”, vertelt Tony. “Ja, dan zitten we gezellig te kletsen, maar zij moet natuurlijk ook verder,” vult mevrouw Nieswaag aan. “’s Ochtends nemen we samen de krant door. We moeten samen altijd lachen om de rubriek met uitspraken van kinderen, die in het Algemeen Dagblad staat. Of we praten over de toestand in Lelystad of de politiek.”

Voldoening

Tony en haar collega’s zorgen er, naast het nemen van de oogdruppels, ook voor dat de medicijnen van mevrouw Nieswaag klaarliggen. “Ik vind het heel fijn dat ze komen. Zo weet ik zeker dat er voor me gezorgd wordt, en hoef ik er zelf niet over na te denken.” “Werken in de thuiszorg is heel dankbaar werk,” vindt Tony. “Mensen zijn altijd blij als ik kom, zeker als ik voor hen de enige ben die zij op een dag zien. Het geeft me een goed gevoel dat ik iets voor hen kan betekenen, bij hen thuis, in hun eigen omgeving. Veel mensen willen graag langer thuis blijven wonen en het geeft me voldoening dat ik daar aan kan bijdragen door thuis zorg te bieden. Ik houd ook graag rekening met de wensen van de cliënten. Wil iemand pas om tien uur uit bed? Dan sta ik niet om zeven uur al op de stoep.”

Toiletpauze

“Als Tony twee dagen vrij heeft, denk ik ‘oh nee hè’. Maar ik ken bijna iedereen uit het team en ik kan heel goed met ze praten. Het zijn zulke fijne mensen, ik had het niet beter kunnen treffen.” Mevrouw Nieswaag wijst naar een schaaltje op de salontafel. “In dat schaaltje liggen snoepjes en chocola voor de dames van de thuiszorg. Eigenlijk moet ik er een schaaltje bijzetten voor kwartjes, dan had ik heel wat verdiend, want Tony gaat bij mij altijd standaard naar het toilet. Maar nee hoor, Tony mag bij mij voor niks, haha.”

Geen geraniums

Als verzorgende in de thuiszorg heb je veel afwisseling in je werk, vertelt Tony. “En je werkt heel zelfstandig: je route ligt vast, maar je kunt ook – samen met de cliënt – dingen zelf bepalen zoals eerder of later bij een cliënt komen. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, en dat is leuk. De ouderen van nu zijn ook heel anders dan toen ik dertig jaar geleden begon. Als ik wat wil afspreken, moet ik checken of ze kunnen, want ze hebben een druk leven.” Dat laatste klopt wel volgens mevrouw Nieswaag. “Nee, ik zit niet achter de geraniums. Die heb ik ook niet.”

Niets dan lof

Tony ervaart Woonzorg Flevoland als een vernieuwende, vooruitstrevende zorgorganisatie. “De organisatie is altijd bezig met groei, op verschillende vlakken. Daarbij is Woonzorg Flevoland goed voor de medewerkers, maar vooral ook voor de cliënten. De cliënten staan altijd voorop.” Dat laatste beaamt mevrouw Nieswaag. “De medewerkers verdienen een pluim. Ze doen zulk goed werk, ik zou niet zonder ze kunnen en heb niets dan lof voor ze.”