Begeleider Iris: “Het geeft voldoening om met een cliënt een grote stap te maken”

Iris Bergsma is begeleider van Ondersteuning Thuis. Zij helpt mensen bij een zinvolle besteding van de dag en begeleidt het organiseren van het huishouden of verrichten van praktische handelingen die gericht zijn op zelfredzaamheid. Belangrijk werk, dat ervoor zorgt dat deze mensen weer in ‘hun eigen kracht’ komen en weer zelfredzaam zijn. “Voor sommige cliënten voelt het alsof we vrienden zijn, omdat ze niemand anders hebben.”

“Soms bestaat mijn contact met een cliënt de eerste paar maanden alleen maar uit koffie drinken, om het vertrouwen te winnen. Op die manier raakt diegene gewend aan mijn komst en vaak geeft hij of zij dan na verloop van tijd vanzelf aan waar behoefte aan of hulp bij nodig is. Als dat gebeurt heb ik al een grote stap gemaakt. Het is fijn om mensen een ruggensteuntje te geven en hen het gevoel te geven dat ze zelf controle hebben over het regelen van praktische zaken. Ik help mijn cliënten dan ook zelf oplossingen te bedenken. Iemand activeren werkt namelijk het beste als diegene zelf op een idee komt. Door de individuele begeleiding van Ondersteuning Thuis wordt iemand zelfstandiger en krijgt hij of zij meer eigenwaarde en zelfvertrouwen. En we laten zien dat het niet erg is als er soms een beetje hulp nodig is.”

“Me nuttig maken voor een ander is het mooiste gevoel dat er is”

“Ik bied veelal individuele begeleiding aan mensen die het overzicht in hun administratie verloren zijn. De post ligt vaak door de hele woning. Samen kijken we wekelijks de post na en bespreken we wat weg mag en wat moet er geregeld worden. Daarnaast zorgt ik samen met de rest van het team van Ondersteuning Thuis ook voor een grote groep zorgmijders. Onlangs heb ik met één van deze cliënten een grote overwinning behaald. Driekwart jaar kwam ik al bij deze mevrouw, die zichzelf lichamelijk verwaarloosde. Ze waste zich niet, kamde haar haren niet en knipte haar nagels nooit. Ik ben met haar naar de pedicure en kapper gegaan en die zijn tweeënhalf uur zijn ze met haar bezig geweest. Toen we klaar waren en wegliepen zei ze: “Oh, dit voelt zo lekker!”. Het geeft zoveel voldoening om met zo’n iemand die stap te maken. Ik ben trots op haar, maar ook op mezelf dat ik haar het vertrouwen kon geven om met me mee te gaan. Help je deze mensen niet, dan gaan ze de deur niet meer uit om boodschappen te doen, omdat lopen pijn doet, eten ze slecht, vermageren ze en worden ze ziek. En dat wil je voorkomen.”

“De meeste mensen komen bij Ondersteuning Thuis terecht via de wijkverpleging in Lelystad. Vaak hebben cliënten in eerste instantie vooral behoefte aan een luisterend oor en ik vind het fijn om hen dat te bieden. Het kost mij weinig moeite om te gaan zitten, iemand te laten praten en pas na een kwartier wat te zeggen. Het mooiste is als iemand dan zelf over zijn of haar hulpvraag begint, omdat mijn rust en geduld een veilige sfeer hebben gecreëerd. Zou ik binnen komen en gelijk veel vragen stellen, dan klapt diegene dicht. Doordat ik anderen kan helpen, heb ik het gevoel dat ik ertoe doe. Me nuttig maken voor een ander vind ik het mooiste gevoel dat er is. Mijn werk is mijn leven, en privé en werk lopen bij mij dan ook door elkaar heen. Als ik naar mijn moeder ga en ik weet dat een cliënt die in de buurt woont waarschijnlijk geen brood in huis heeft, rijd ik eerst langs die cliënt om brood te brengen.”

“Woonzorg Flevoland is gericht op het geven van de beste zorg”

“Het werk voor Ondersteuning Thuis heeft me zelfvertrouwen gegeven. Ik krijg waardering en heb fijne collega’s die ik om hulp kan vragen als ik ergens in vastloop. In ons team is genoeg ruimte om ervaringen te delen als een situatie je aangrijpt. Er is verbinding en saamhorigheid en we zijn er voor elkaar. Dat is onze kracht en dat is bijzonder waardevol. Woonzorg Flevoland is daarnaast een fijne werkgever omdat de organisatie erop gericht is om iemand de beste zorg te geven en daarbij een vertrouwd en veilig gevoel te creëren. Dat is een visie waar ik achter sta en dat maakt het werken prettig. Ik vind het belangrijk om vooral zoveel mogelijk mee te gaan in wat de zorgvrager wil of nodig heeft. Het draait namelijk niet om wat wij vinden, maar om de mensen waar we voor werken.”